Jest to opóźniona reakcja na bardzo negatywne, niezwykłe traumatyczne wydarzenie, takie które zapewne wywołałoby bardzo negatywne lub zaburzone zachowanie u niemal większości osób. Chorzy doświadczają ponownie sytuacji która wywołała stres w natrętnych myślach, lub snach, często towarzyszy temu depresja i lęk. Aby zdiagnozować PTSD (ang. posttraumatic stress disorder), konieczne jest występowanie przez okres przynajmniej miesiąca ekspozycji na stresującą sytuację wywołującą poważny uraz psychiczny (traumę) lub zagrożenie stresem. Towarzyszy temu poczucie silnego lęku, bezsilności lub przerażenia, uporczywego doświadczania na nowo urazu psychicznego, co objawia się poprzez nawracające i u uporczywe wspomnienia, nawracające i uporczywe sny na temat tegoż urazu psychicznego, intensywny lęk pojawiający się pod wpływem bodźców zewnętrznych lub wewnętrznych, które symbolizują lub przypominają zdarzenie, jak również fizjologiczne reakcje na te bodźce. Często towarzyszy temu unikanie uczuć i myśli związanych z urazem, unikanie czynności, miejsc i osób wywołujących wspomnienia, niemożność przypomnienia sobie ważnych okoliczności związanych z urazem, jak również znaczne obniżenie zainteresowania ważnymi codziennymi zajęciami. Obserwujemy również uczucie oddalenia lub wycofanie w relacjach z innymi, ograniczenie zakresu uczuć, poczucie braku perspektyw, trudności w zasypianiu i utrzymaniu snu, nerwowość lub skłonność do nagłych wybuchów, trudności w koncentracji. Często pojawiają się również objawy dysocjacji, uczucie oszołomienia lub pustki.