Podstawowe objawy pozwalające rozpoznać jadłowstręt psychiczny to: niezgoda na utrzymanie wagi na poziomie 85% wagi minimalnej odpowiedniej dla wieku i wzrostu lub powyżej tego poziomu, a także niemożności osiągnięcia co najmniej 85% wagi należnej, lęk przed przybraniem na wadze lub obawa przed otyłością nawet przy niedowadze,  zaburzenia postrzegania własnego ciała lub lekceważenie zagrożeń wynikających z niedowagi. Anoreksja psychiczna występowała zwykle wśród kobiet ze średnich lub wyższych warstw społecznych. Obecnie jednak obserwuje się coraz więcej przypadków anoreksji wśród młodych dziewcząt przed okresem pokwitania, u dojrzewających chłopców, młodych mężczyzn oraz starszych kobiet. Pierwsze objawy choroby pojawiają się zazwyczaj w okresie pokwitania kiedy to młoda dziewczyna wykazuje rosnące zainteresowanie swoim wyglądem. W ponad 75% przypadków pierwsze objawy występują w wielu 13-18 lat. Śmiertelność spowodowana tym zaburzeniem waha się między 5 a 15 %.  Pacjentki często unikają kontaktów seksualnych, a ich potrzeby w tym zakresie są realizowane poprzez objadanie się (anoreksja z objawami bulimii). Jedzenie jest przez to postrzegane jako „grzech”, po którym następuje „oczyszczanie” ciała ze „zła” za pomocą wywoływana  wymiotów, zażywanie środków przeczyszczających lub bardzo intensywnych ćwiczeń. Mężczyźni wykazują mniejsze skłonności do stosowania diet czy używania środków przeczyszczających. Są natomiast bardziej skłonni do wyczerpujących wielogodzinnych ćwiczeń fizycznych i chętniej przyznają się do przyjemnych doświadczeń seksualnych. W przypadku mężczyzn rzadziej dochodzi do zgonów z powodu anoreksji.